Queer in de 18de eeuw

Queer … een overkoepelende term die aanduidt dat je je niet thuis voelt binnen de heersende hetero- en gendernormen. Een term die vroeger een negatieve connotatie had en pas in de jaren 1980 door de lgbtq-gemeenschap als geuzennaam werd geïntroduceerd. Ben je homo, lesbienne, biseksueel, transgender, pangender, non-binair of interseksueel … dan ben je dus queer.

Veel mensen denken dat dit 'een fenomeen typisch van deze tijd' is, wat natuurlijk niet het geval is. Maar hoe zat dat dan vroeger? Hoe gingen toenmalige culturen en maatschappijen daar mee om? Wat was de visie, wat waren de wetten?

De 18de eeuw staat bekend als een belangrijk kantelpunt in de queer-geschiedenis. In grote steden zoals Amsterdam, Parijs en Londen ontstonden zogenaamde ‘queer-subculturen’. Mensen die op hetzelfde geslacht vielen, gingen zich steeds vaker met hun geaardheid identificeren en richtten ontmoetingsplekken in waar ze elkaar konden treffen. Ook bij de autoriteiten veranderde wat: ‘tegennatuurlijke’ seksualiteit was niet langer een religieuze zonde maar een maatschappelijk probleem. Toch betekende dit niet meteen het einde van de vervolgingsgolven. Via persoonlijke getuigenissen, vonnissen en liedjesteksten belanden we in een wereld van geheime Molly Houses en publieke executies. 

Duur sessie: 2,5u (pauze inbegrepen)

Nog op zoek naar iets anders? Snuister dan verder in onze thema's of stuur ons je vraag!